ابراهيم رفعت باشا ( مترجم : هادى انصارى )
488
مرآة الحرمين ( سفرنامه حجاز و تاريخ و جغرافياى راهها و بقاع متبركه آن ) ( فارسى )
در مدينه حدود 56 هزار نفر زندگى مىكنند كه در ميان آنان ، شايد از تعداد انگشتان دو دست از اولاد انصارى كه اين آيه در شأن آنان نازل گرديده ، وجود نداشته باشد . بيشتر اين افراد از شاميها ، تركها ، هندىها ، مصريها و مغربىها هستند كه از ديار خود هجرت كردهاند به هدف مجاورت در كنار آرامگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و مىخواهند در شهرى زندگى كنند كه اسلام در آن عزت پيدا كرده و نور اسلام به سوى قارّههاى قديم دنيا منتشر گرديده است . از خانوادههاى ريشهدار و معروف اين شهر مىتوان سادات اسعديه و سادات مدينه و آل حماد و آل براده و آل برى و آل الياس و آل كردى و آل رفاعى و آل سفر و آل طيار و آل انصارى و خانوادهء بساطى و خانوادهء داغستانى را نام برد . مشهورترين خانوادههاى مصرى ، عبارتند از خانوادهء دمياطى و خانوادهء اسكندرانى و خانوادهء حجاج الصعيدى و خانوادهء طقوس الصعيدى . مشهورترين خانوادهء شامى ؛ خانوادهء خطيب و از خانوادههاى مشهور مغربى ؛ خانوادهء كتانى و خانوادهء جزائرى و معروفترين خانوادههاى هندى ، خانوادهء لمبو و خانوادهء الفتّنى و خانواده عبد الرسول و خانواده السّندى را مىتوان نام برد . اخلاق فاضلهاى كه پيوسته در ضمن آيه از مردم ياد شده ، در نهاد مردم مدينه وجود دارد . اخلاقشان پسنديده و مردمى خوشبرخورد و تكامل يافتهاند . روزهايى كه در اين شهر اقامت داشتيم با برخورد بزرگمنشانهء خود و دادن مهمانىهاى مجلّل ، از ما پذيرايى كردند و برابر اين برخورد و پذيرايى ، هيچگونه انتظار پاداشى را از ما خواستار نبودند و تنها براى شنيدن موسيقى كه ولع خاصى نسبت بدان از خود نشان مىدادند ، همه روزه پس از عصر به اردوگاه ما مىآمدند و در حالى كه براى آنان فرش پهن مىكرديم و آنان را بر روى صندلى مىنشانديم ، به وسيلهء چاى و قهوه پذيرايى مىكرديم و به آهنگ گروه موزيك گوش فرا مىدادند . از اشخاصى كه از ما دعوت به عمل آورد و دعوت آنان را پذيرفتيم ، مىتوان از شيخ حرم و سيد على زين العابدين حبشى و برادرش كه از بزرگان اشراف مدينه بودند ، ياد كرد . اين دعوت در سال 1322 ه . صورت گرفت كه در تصوير صفحهء بعد اين ميهمانى را